دسته‌بندی نشده

تفاوت تجهیزات حفاظتی و تجهیزات کنترلی در برق صنعتی

تجهیزات حفاظتی و کنترلی چیست؟ تفاوت، کاربرد و ترتیب نصب در تابلو برق | روشن صنعت

 

در یک تابلو برق صنعتی، بعضی تجهیزات وظیفه تشخیص و محدودکردن خطا را بر عهده دارند و برخی دیگر برای قطع‌و‌وصل، فرمان‌دهی و مدیریت عملکرد بار استفاده می‌شوند. شناخت تفاوت تجهیزات حفاظتی و کنترلی از این جهت اهمیت دارد که استفاده اشتباه از کنتاکتور، رله اضافه‌بار، کلید حرارتی یا کلید اتوماتیک می‌تواند باعث سوختن موتور، توقف خط تولید یا آسیب دیدن اجزای تابلو شود.

برای مثال، کنتاکتور می‌تواند موتور را بارها قطع و وصل کند، اما به‌تنهایی تجهیز حفاظت اتصال کوتاه یا اضافه‌بار محسوب نمی‌شود. بنابراین هنگام طراحی مدار یا خرید کنتاکتور باید آن را در کنار حفاظت مناسب، متناسب با نوع بار، جریان نامی و روش راه‌اندازی انتخاب کرد.

تفاوت تجهیزات حفاظتی و کنترلی در برق صنعتی چیست؟

تجهیزات حفاظتی برای شناسایی شرایط غیرعادی و جلوگیری از گسترش خسارت طراحی می‌شوند. اتصال کوتاه، اضافه‌بار، قطع فاز، عدم تعادل فاز، افت یا افزایش غیرمجاز ولتاژ و نشتی جریان نمونه‌هایی از خطاهایی هستند که یک سیستم حفاظتی باید متناسب با نوع پروژه تشخیص دهد. کلید اتوماتیک، فیوز، کلید محافظ موتور، رله اضافه‌بار، رله کنترل فاز و برخی رله‌های حفاظتی الکترونیکی در این گروه قرار می‌گیرند.

در مقابل، تجهیزات کنترلی وظیفه اجرای فرمان و تغییر وضعیت مدار را دارند. کنتاکتور، رله فرمان، تایمر، کلید سلکتوری، شستی، PLC و خروجی‌های کنترلی درایو از جمله تجهیزات کنترلی هستند. این اجزا مشخص می‌کنند موتور چه زمانی روشن شود، جهت گردش آن چگونه تغییر کند، چه مدت کار کند یا در چه شرایطی متوقف شود.

بر اساس دامنه استاندارد IEC 60947-4-1، کنتاکتورها و راه‌اندازهای الکترومکانیکی موتور در خانواده تجهیزات قطع‌و‌وصل و کنترل فشار ضعیف قرار می‌گیرند. کلیدهای حفاظتی فشار ضعیف نیز در IEC 60947-2 بررسی می‌شوند. نسخه جاری IEC 60947-4-1 مربوط به سال ۲۰۲۳ است که نسخه اصلاح‌شده آن در مارس ۲۰۲۶ منتشر شده و IEC 60947-2 نیز نسخه ۲۰۲۴ دارد. این تفکیک استانداردی نشان می‌دهد که کنتاکتور و کلید حفاظتی، با وجود نصب در یک مدار، مأموریت یکسانی ندارند.

معیار مقایسه تجهیزات حفاظتی تجهیزات کنترلی
وظیفه اصلی تشخیص خطا و قطع یا محدودکردن مدار اجرای فرمان و مدیریت عملکرد بار
نمونه تجهیزات فیوز، کلید اتوماتیک، کلید حرارتی، رله اضافه‌بار، کنترل فاز کنتاکتور، رله فرمان، تایمر، PLC، شستی
عملکرد در اتصال کوتاه بعضی تجهیزات برای قطع اتصال کوتاه طراحی شده‌اند معمولاً توان حفاظت مستقل ندارند
عملکرد در اضافه‌بار با تأخیر مناسب مدار را متوقف می‌کنند فقط فرمان قطع را اجرا می‌کنند
دفعات قطع‌و‌وصل معمولاً برای قطع مکرر عملیاتی انتخاب نمی‌شوند برای قطع‌و‌وصل مکرر طراحی می‌شوند
معیار انتخاب جریان خطا، منحنی قطع، قدرت قطع، نوع حفاظت جریان کاری، نوع بار، ولتاژ فرمان و تعداد قطع‌و‌وصل

نکته مهم این است که مرز این دو گروه همیشه کاملاً ظاهری نیست. برای نمونه، برخی کلیدهای محافظ موتور چند عملکرد مانند قطع دستی، جداسازی، حفاظت اضافه‌بار و حفاظت اتصال کوتاه را در یک مجموعه ارائه می‌کنند. بنابراین نباید تنها بر اساس نام یا ظاهر تجهیز قضاوت کرد؛ دیتاشیت، منحنی عملکرد و وظیفه تجهیز در نقشه باید بررسی شود. برخی محصولات ترکیبی نیز می‌توانند در کنار کنتاکتور، یک راه‌انداز کامل موتور تشکیل دهند.

اصول حفاظت الکتریکی و انواع تجهیزات حفاظتی

اصل اول در حفاظت الکتریکی این است که هر خطا باید توسط تجهیز متناسب با همان خطا شناسایی شود. هیچ تجهیز واحدی در همه پروژه‌ها نمی‌تواند تمام حالت‌های خطا را به‌صورت کامل پوشش دهد. برای مثال، رله اضافه‌بار برای حفاظت حرارتی موتور مناسب است، اما معمولاً حفاظت مستقل اتصال کوتاه را تأمین نمی‌کند. به همین دلیل سازندگان تجهیزات توصیه می‌کنند در بالادست رله اضافه‌بار، فیوز یا کلید محافظ موتور مناسب قرار گیرد.

مهم‌ترین لایه‌های حفاظت در یک فیدر موتور عبارت‌اند از:

حفاظت اتصال کوتاه

اتصال کوتاه با افزایش بسیار سریع جریان همراه است و باید در زمان کوتاهی قطع شود. فیوز مناسب، کلید اتوماتیک یا بخش مغناطیسی کلید محافظ موتور برای این وظیفه استفاده می‌شود. در انتخاب این تجهیز فقط جریان نامی موتور مطرح نیست؛ قدرت قطع کلید باید با جریان اتصال کوتاه احتمالی در محل نصب متناسب باشد.

یکی از خطاهای رایج تابلو‌سازی، انتخاب کلید صرفاً بر اساس آمپر درج‌شده روی بدنه است. دو کلید با جریان نامی مشابه ممکن است قدرت قطع، منحنی عملکرد و کاربرد متفاوتی داشته باشند. محاسبه جریان اتصال کوتاه نیازمند اطلاعاتی مانند توان ترانس، امپدانس ترانس، طول و سطح مقطع کابل و ساختار شبکه است.

حفاظت اضافه‌بار

اضافه‌بار معمولاً شدت کمتری از اتصال کوتاه دارد، اما اگر ادامه پیدا کند موجب افزایش دمای سیم‌پیچ موتور و کاهش عمر عایق می‌شود. رله اضافه‌بار حرارتی یا الکترونیکی، افزایش جریان را در طول زمان بررسی می‌کند و از طریق کنتاکت کمکی خود فرمان قطع بوبین کنتاکتور را صادر می‌کند.

رله اضافه‌بار باید بر اساس جریان پلاک موتور، شرایط نصب و توصیه سازنده تنظیم شود. بالا بردن تنظیم رله برای جلوگیری از قطع‌های مکرر، بدون بررسی علت، اقدام درستی نیست. سفتی مکانیکی بار، خرابی بلبرینگ، افت ولتاژ، قطع یک فاز، تهویه نامناسب موتور یا راه‌اندازی طولانی می‌تواند عامل تریپ واقعی باشد. تنظیم بیش از حد بالا فقط هشدار حفاظتی را پنهان می‌کند و احتمال سوختن موتور را افزایش می‌دهد.

حفاظت فاز و ولتاژ

رله کنترل فاز برای تشخیص برخی خطاهای شبکه سه‌فاز مانند قطع فاز، جابه‌جایی توالی فاز یا عدم تعادل فاز استفاده می‌شود. بسته به مدل تجهیز، امکان کنترل افت و افزایش ولتاژ نیز وجود دارد. بااین‌حال محدوده عملکرد و تأخیر زمانی تمام رله‌های کنترل فاز یکسان نیست و باید از دیتاشیت همان مدل استخراج شود.

در پروژه واقعی، حفاظت باید به‌صورت لایه‌ای طراحی شود. کلید بالادست، رله اضافه‌بار، کنترل فاز و تجهیزات فرمان هرکدام بخشی از خطر را پوشش می‌دهند. حذف هرکدام باید بر اساس تحلیل مهندسی باشد، نه صرفاً کاهش هزینه تابلو.

 

اینفوگرافیک تجهیزات حفاظتی و کنترلی در مدارهای صنعتی و نحوه عملکرد هم‌زمان آن‌ها | روشن صنعت

 

چرا در مدارهای صنعتی از تجهیزات حفاظتی و کنترلی به‌صورت هم‌زمان استفاده می‌شود؟

تجهیز حفاظتی خطا را تشخیص می‌دهد، اما برای مدیریت عادی فرآیند طراحی نشده است. تجهیز کنترلی نیز فرمان‌های عادی را اجرا می‌کند، اما الزاماً نمی‌تواند انرژی خطا را با ایمنی مناسب قطع کند. به همین دلیل مدارهای صنعتی به ترکیبی هماهنگ از تجهیزات حفاظتی و کنترلی نیاز دارند.

برای مثال، در مدار راه‌اندازی مستقیم یک موتور، کنتاکتور وظیفه اتصال موتور به شبکه و قطع‌و‌وصل مکرر آن را بر عهده دارد. رله اضافه‌بار جریان موتور را کنترل می‌کند و اگر اضافه‌بار ادامه‌دار تشخیص دهد، کنتاکت بسته آن در مدار فرمان باز می‌شود. با باز شدن این کنتاکت، بوبین کنتاکتور بی‌برق شده و کنتاکتور مدار قدرت را قطع می‌کند.

در همین مدار، اگر اتصال کوتاه شدیدی رخ دهد، نباید انتظار داشت رله اضافه‌بار یا کنتاکتور حفاظت اصلی را انجام دهد. کلید یا فیوز بالادست باید جریان خطا را قطع کند. در برخی طراحی‌ها از کلید محافظ موتور استفاده می‌شود که حفاظت اضافه‌بار و اتصال کوتاه را در یک تجهیز ترکیب می‌کند و سپس کنتاکتور برای فرمان‌پذیری به آن افزوده می‌شود. ABB نیز در راهنماهای حفاظت موتور، ترکیب راه‌انداز دستی، کنتاکتور و رله اضافه‌بار را به‌عنوان یکی از ساختارهای کامل حفاظت و کنترل موتور معرفی می‌کند.

دلیل دیگر استفاده هم‌زمان، نیاز به اینترلاک و اتوماسیون است. در مدار چپ‌گرد و راست‌گرد، دو کنتاکتور وضعیت فازها را تغییر می‌دهند، اما باید اینترلاک الکتریکی و مکانیکی داشته باشند تا هم‌زمان وصل نشوند. در مدار ستاره–مثلث نیز کنتاکتورهای ستاره و مثلث نباید هم‌زمان در مدار قرار گیرند؛ زیرا سیم‌کشی اشتباه یا توالی نامناسب می‌تواند جریان گذرای بسیار بالا ایجاد کند. دستورالعمل‌های سازنده نیز بر رعایت دقیق نقشه سیم‌کشی و ترتیب فاز در مدار ستاره–مثلث تأکید می‌کنند.

هماهنگی تجهیزات فقط به کارکرد عادی محدود نیست. در بررسی‌های مهندسی، نوع هماهنگی اجزای راه‌انداز هنگام اتصال کوتاه نیز اهمیت دارد. در Coordination نوع ۱ ممکن است پس از خطا تعمیر یا تعویض کنتاکتور و رله لازم باشد، مشروط بر اینکه خطر جانی یا تأسیساتی ایجاد نشود. در Coordination نوع ۲ انتظار می‌رود مجموعه پس از رفع خطا با آسیب محدودتری قابل استفاده باشد. انتخاب این سطح باید بر اساس جداول هماهنگی منتشرشده توسط سازنده انجام شود، نه ترکیب تجربی تجهیزات با برندها و رنج‌های نامرتبط.

ترتیب قرارگیری تجهیزات حفاظتی و کنترلی در تابلو برق صنعتی

ترتیب اجزا در تابلو باید بر اساس مسیر انرژی و منطق عملکرد مدار تعیین شود. در یک فیدر ساده موتور، مسیر معمول مدار قدرت را می‌توان به شکل زیر در نظر گرفت:

شینه یا ورودی تغذیه ← تجهیز جداساز و حفاظتی بالادست ← کنتاکتور ← رله اضافه‌بار ← موتور

این ترتیب یک الگوی عمومی است و در صورت استفاده از کلید محافظ موتور، سافت‌استارتر، درایو فرکانس متغیر یا رله حفاظتی پیشرفته تغییر می‌کند. نقشه نهایی باید با دستورالعمل نصب تجهیزات، سیستم اتصال زمین و شرایط پروژه تطبیق داده شود.

تجهیز حفاظتی بالادست باید بتواند جریان اتصال کوتاه را در محدوده فیدر قطع کند. کنتاکتور بعد از آن قرار می‌گیرد تا فرمان روشن و خاموش را اجرا کند. رله اضافه‌بار نیز معمولاً در مسیر جریان موتور نصب می‌شود تا جریان فازها را اندازه‌گیری کند. کنتاکت بسته رله اضافه‌بار در مدار فرمان بوبین کنتاکتور سری می‌شود.

مسیر ساده مدار فرمان می‌تواند چنین باشد:

تغذیه فرمان ← حفاظت مدار فرمان ← شستی توقف ← کنتاکت بسته رله اضافه‌بار ← کنتاکت مجاز کنترل فاز ← شستی استارت ← بوبین کنتاکتور

برای خودنگهداری، یک کنتاکت کمکی باز کنتاکتور با شستی استارت موازی می‌شود. کنتاکت‌های کمکی کنتاکتور علاوه بر خودنگهداری، برای نمایش وضعیت، آلارم، اینترلاک الکتریکی و تحریک رله‌های دیگر نیز استفاده می‌شوند.

یکی از خطاهای پرتکرار این است که کنتاکت رله اضافه‌بار فقط به چراغ هشدار متصل می‌شود و در مسیر قطع بوبین قرار نمی‌گیرد. در این حالت رله خطا را تشخیص می‌دهد، اما موتور همچنان روشن می‌ماند. خطای دیگر، تغذیه مستقیم بوبین کنتاکتور از خروجی یک سنسور یا PLC بدون بررسی ظرفیت جریان خروجی است. در چنین شرایطی ممکن است استفاده از رله واسط ضروری باشد.

ولتاژ بوبین کنتاکتور نیز باید دقیقاً با ولتاژ مدار فرمان هماهنگ باشد. انتخاب بوبین ۲۲۰ ولت برای مدار فرمان ۲۴ ولت یا برعکس، تنها یک اشتباه خرید نیست؛ ممکن است باعث عمل‌نکردن مدار یا آسیب دیدن بوبین شود. علاوه بر مقدار ولتاژ، AC یا DC بودن بوبین نیز باید بررسی شود.

در جانمایی تابلو، فاصله حرارتی، تهویه، مسیر داکت‌ها، جداسازی سیم‌های قدرت و فرمان و امکان دسترسی برای سرویس اهمیت دارد. قرار دادن تجهیزات گرمازا با فاصله ناکافی یا بستن بیش از حد داکت می‌تواند دمای داخلی تابلو را افزایش دهد. همچنین باید ترمینال‌ها با گشتاور توصیه‌شده سازنده بسته شوند؛ شل‌بودن اتصال، مقاومت تماسی و گرمایش موضعی ایجاد می‌کند، درحالی‌که سفت‌کردن بیش از حد ممکن است به ترمینال آسیب بزند.

مثال واقعی از یک مدار فرمان و قدرت با تجهیزات حفاظتی و کنترلی

یک موتور سه‌فاز ۱۵ کیلووات را برای راه‌اندازی پمپ صنعتی در نظر بگیرید. فرض می‌کنیم ولتاژ خط ۴۰۰ ولت، راندمان تقریبی موتور ۹۰ درصد و ضریب توان حدود ۰٫۸۵ باشد. جریان محاسباتی اولیه از رابطه زیر به دست می‌آید:

I = P ÷ (√3 × V × η × cosφ)

با این فرض‌ها، جریان تقریبی موتور نزدیک ۲۸ آمپر خواهد بود. این عدد فقط برای برآورد اولیه است و جریان درج‌شده روی پلاک موتور باید مرجع اصلی انتخاب و تنظیم تجهیزات قرار گیرد. همچنین روش راه‌اندازی، دمای محیط، ارتفاع محل نصب، تعداد دفعات استارت و شرایط مکانیکی پمپ می‌تواند در انتخاب نهایی اثرگذار باشد.

برای این فیدر می‌توان اجزای زیر را در نظر گرفت:

  1. کلید حفاظتی یا ترکیب فیوز و کلید مناسب برای حفاظت اتصال کوتاه
  2. کنتاکتور متناسب با جریان کاری و رده بهره‌برداری موتور
  3. رله اضافه‌بار دارای بازه تنظیمی شامل جریان واقعی پلاک موتور
  4. رله کنترل فاز در صورت نیاز پروژه
  5. شستی استارت و استاپ
  6. چراغ‌های نمایش روشن، خاموش و خطا
  7. حفاظت جداگانه برای مدار فرمان

در انتخاب کنتاکتور نباید فقط عدد جریان حرارتی روی کاتالوگ مبنا قرار گیرد. نوع بار و Utilization Category اهمیت دارد. کنتاکتوری که برای بار مقاومتی مناسب است، الزاماً برای قطع‌و‌وصل مکرر موتور با همان ظرفیت مناسب نیست. تعداد استارت در ساعت، نوع راه‌اندازی و شرایط کاری نیز باید بررسی شود.

در مدار قدرت، سه فاز پس از عبور از کلید حفاظتی وارد کنتاکتور می‌شوند. خروجی کنتاکتور به رله اضافه‌بار و سپس موتور متصل می‌شود. در مدار فرمان، کنتاکت بسته شستی توقف، کنتاکت بسته رله اضافه‌بار و کنتاکت مجاز رله کنترل فاز به‌صورت سری با بوبین قرار می‌گیرند.

اگر یکی از فازها قطع شود، رله کنترل فاز باید فرمان ادامه کار را متوقف کند. اگر پمپ به دلیل گرفتگی مکانیکی جریان بیشتری بکشد، رله اضافه‌بار پس از تأخیر متناسب عمل می‌کند. اگر اتصال کوتاه شدیدی در کابل یا موتور رخ دهد، کلید حفاظتی بالادست باید جریان خطا را قطع کند. این مثال نشان می‌دهد هر تجهیز بخش متفاوتی از حفاظت و کنترل را انجام می‌دهد.

در زمان راه‌اندازی اولیه، بهتر است جریان هر سه فاز با ابزار مناسب اندازه‌گیری شود. اختلاف محسوس جریان فازها می‌تواند ناشی از عدم تعادل ولتاژ، اشکال کابل‌کشی، خرابی اتصال یا مشکل داخلی موتور باشد. جهت گردش پمپ نیز باید پیش از بهره‌برداری نهایی کنترل شود؛ به‌ویژه در پمپ‌هایی که گردش معکوس می‌تواند دبی را کاهش دهد یا به بخش مکانیکی آسیب بزند.

پس از چند ساعت کار زیر بار، بازبینی دمای اتصالات و وضعیت ترمینال‌ها مفید است. این اقدام جایگزین محاسبه و نصب صحیح نیست، اما می‌تواند اتصال شل، سطح تماس نامناسب یا انتخاب نادرست سطح مقطع را زودتر آشکار کند.

 

خطاهای رایج در انتخاب و نصب تجهیزات حفاظتی و کنترلی | روشن صنعت

 

خطاهای رایج در انتخاب و نصب تجهیزات حفاظتی و کنترلی

یکی از رایج‌ترین اشتباهات این است که کنتاکتور به‌عنوان تجهیز حفاظتی موتور در نظر گرفته می‌شود. کنتاکتور تنها فرمان قطع‌و‌وصل را اجرا می‌کند و برای حفاظت کامل باید با کلید، فیوز، رله اضافه‌بار یا کلید محافظ موتور هماهنگ شود.

اشتباه دوم، انتخاب تجهیزات فقط بر اساس توان موتور است. دو موتور با توان یکسان ممکن است جریان پلاک، راندمان، ضریب توان، روش راه‌اندازی یا شرایط کاری متفاوتی داشته باشند. جریان واقعی، رده کاری کنتاکتور، بازه رله اضافه‌بار و تعداد استارت باید بررسی شود.

اشتباه سوم، تنظیم رله اضافه‌بار روی حداکثر رنج برای جلوگیری از تریپ است. این کار حفاظت حرارتی را تضعیف می‌کند. ابتدا باید جریان هر فاز، وضعیت مکانیکی بار، زمان استارت، ولتاژ شبکه و سلامت اتصالات بررسی شود. سپس رله مطابق جریان پلاک و دستورالعمل سازنده تنظیم گردد.

اشتباه چهارم، ترکیب‌کردن کلید، کنتاکتور و رله از رنج‌ها یا خانواده‌های نامتناسب بدون بررسی جداول Coordination سازنده است. کنار هم قرار گرفتن فیزیکی تجهیزات به معنای هماهنگی حفاظتی آن‌ها نیست. قدرت قطع کلید، جریان اتصال کوتاه احتمالی و تحمل کنتاکتور باید در قالب یک مجموعه بررسی شوند.

اشتباه پنجم، استفاده از کنتاکت کمکی نامناسب در مدار خودنگهدار یا اینترلاک است. اشتباه بین NO و NC می‌تواند باعث روشن‌نشدن مدار، استارت ناخواسته یا هم‌زمانی دو کنتاکتور شود. شماره ترمینال‌ها باید از روی نقشه همان سازنده کنترل شود، زیرا نباید صرفاً به محل ظاهری کنتاکت اعتماد کرد.

اشتباه ششم، بی‌توجهی به ولتاژ مدار فرمان است. افت ولتاژ شدید در مسیر بوبین ممکن است باعث تق‌تق‌کردن کنتاکتور، وصل ناقص هسته و داغ‌شدن بوبین شود. طول کابل فرمان، سطح مقطع، ولتاژ منبع، وضعیت ترانس فرمان و اتصالات باید بررسی شود.

اشتباه هفتم، حذف حفاظت مستقل مدار فرمان است. اتصال کوتاه در سیم‌کشی شستی‌ها، چراغ‌ها یا بوبین‌ها نباید فقط به حفاظت اصلی فیدر وابسته باشد. حفاظت مدار فرمان باید متناسب با سطح مقطع سیم‌ها و ساختار طراحی انتخاب شود.

در نهایت، استاندارد IEC 60204-1 الزامات عمومی تجهیزات الکتریکی ماشین‌آلات را از نقطه اتصال تغذیه به تجهیزات ماشین پوشش می‌دهد؛ اما طراحی هر تابلو باید با نقشه مصوب، شرایط بهره‌برداری، الزامات ایمنی ماشین و دستورالعمل سازنده تجهیزات تطبیق داده شود.

جمع‌بندی

تفاوت اصلی تجهیزات حفاظتی و کنترلی در وظیفه آن‌هاست: تجهیزات حفاظتی شرایط غیرعادی را تشخیص داده و از گسترش خسارت جلوگیری می‌کنند، درحالی‌که تجهیزات کنترلی فرمان‌های عادی مدار را اجرا می‌کنند. یک مدار صنعتی مطمئن زمانی شکل می‌گیرد که کلید حفاظتی، کنتاکتور، رله اضافه‌بار، کنترل فاز و مدار فرمان به‌صورت هماهنگ و بر اساس مشخصات واقعی بار انتخاب شوند.

برای انتخاب کنتاکتور و سایر تجهیزات تابلو برق، فقط به جریان نامی یا قیمت محصول اکتفا نکنید. نوع بار، ولتاژ بوبین، رده کاری، قدرت قطع کلید، جریان پلاک موتور، روش راه‌اندازی و شرایط محیطی باید هم‌زمان بررسی شوند.

برای دریافت راهنمایی درباره انتخاب تجهیزات برق صنعتی و استعلام محصولات موجود روشن صنعت، می‌توانید با شماره پشتیبانی ۰۲۱۶۵۲۵۹۱۹۵ تماس بگیرید یا از طریق واتس‌اپ و تلگرام با شماره ۰۹۱۲۵۶۳۰۵۳۲ پیام ارسال کنید. فروشگاه روشن صنعت در شهریار، خیابان مصطفی خمینی، بعد از اداره برق قرار دارد.

 

سؤالات متداول

1. آیا کنتاکتور از موتور در برابر اتصال کوتاه محافظت می‌کند؟

خیر. کنتاکتور برای قطع‌و‌وصل و کنترل بار طراحی شده است. حفاظت اتصال کوتاه باید توسط فیوز، کلید اتوماتیک یا کلید محافظ موتور مناسب انجام شود.

2. آیا می‌توان رله اضافه‌بار را بدون کنتاکتور استفاده کرد؟

در مدارهای متداول موتور، کنتاکت رله اضافه‌بار در مدار فرمان کنتاکتور قرار می‌گیرد. نحوه استفاده به ساختار رله و مدار وابسته است؛ رله اضافه‌بار معمولی برای قطع مستقیم جریان قدرت موتور طراحی نشده است.

3. ترتیب کنتاکتور و رله اضافه‌بار در تابلو چگونه است؟

در آرایش متداول، ورودی قدرت پس از تجهیز حفاظتی وارد کنتاکتور شده، سپس از رله اضافه‌بار عبور می‌کند و به موتور می‌رسد. بااین‌حال نقشه و دستورالعمل سازنده تجهیزات باید ملاک نهایی باشد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *